Afgelopen week was de SEEDS workshop voor docenten en ik mocht ook meedraaien. Erg interessant natuurlijk om te zien hoe de workshops in elkaar zitten en wat voor soort mensen er bij zo’n workshop zijn. Ondertussen op informele wijze met mensen gekletst waar je toch ook een hoop van leert! Verder ben ik op dit moment vooral bezig contact te leggen met mensen buiten de LHS. Dit is altijd een wat langzamer proces, vooral deze tijd van het jaar, maar ondertussen komt het aardig op gang en heb ik al een kijkje mogen nemen bij een zogenaamd ’GEMS Center’. Dit is een soort regionaal centrum waar getrainde mensen zorgen voor ondersteuning bij de implementatie van het lesmateriaal en bezig zijn met het verspreiden van het lesmateriaal in de regio. In dit geval gekoppeld aan ‘Turtle Bay’, een museum in Redding (Noord Californie). Erg interessant allemaal!
Redding ligt 4 uur rijden van Berkeley dus ik heb de afgelopen dagen een ‘roadtripje’ gedaan. Het avontuur begon bij het huren van een auto, een automaat want koppelen is niet voor Amerikanen weggelegd. De verhuurder leidde me naar een coole zwarte Chevy waarvan je de motor al kon starten buiten de auto. Omdat deze auto een automaat is zijn er dus maar twee pedalen, een rem en gas. Automatisch ging mijn voet echter naar naar het niet bestaande Koppel-pedaal toen ik wegreed, je raadt het al: Boem! Keihard op de rem! In m’n ooghoeken zag ik de verhuurder met grote zorg kijken hoe ik het terrein af probeerde te rijden. Haha! Maar goed, als je dat eenmaal onder de knie hebt is rijden in een automaat eigenlijk een vrij saaie bezigheid.
Na vier uur over dezelfde snelweg knallen was ik dan in Redding waar het 35 graden was! Eindelijk zomerweer, heerlijk! Na het interview mocht ik een rondje door het museum doen. Het was weer zo’n science achtig museum dus dat vind ik altijd leuk. Vooral de museum shop kan ik uren in rond hangen, haha. Turtle Bay ligt naast Sacramento River waarover een unieke brug is gebouwd door een kunstenaar. De brug heet ‘sundial bridge’ (zonnewijzer brug), het is dus niet alleen een brug maar ook een klok! Zie de foto’s hieronder. De schaduw van de brug geeft aan hoe laat het is.
‘s Avonds kon ik overnachten bij een vriendin van iemand van de LHS. Een erg gastvrije vrouw met Italiaanse achtergrond. En je weet het wel met Italianen: the food is good! Vanaf het moment dat ik bij haar aan kwam tot savonds laat zijn we dus bezig geweest met eten. Voor het avond eten had deze vrouw andere mensen uitgenodigd die ook met het LHS lesmateriaal bezig waren waardoor ik dus tijdens het diner een informele conversatie kon hebben over wat ik maar wilde weten. Geweldig! Op een meer casual manier met mensen praten heeft toch ook wel wat en is toch anders dan tijdens een interview. Nadeel is natuurlijk wel dat je geen opnames hebt of wat dan ook, maar naderhand heb ik wel meteen dingen opgeschreven. Leuk om te zien hoe gepassioneerd deze mensen met het materiaal bezig zijn.
De volgende ochtend ben ik op tijd weer op pad gegaan waardoor ik nog even een uitstapje kon maken in de natuurlijke omgeving. Op aanraden van mensen die ik eerder had ontmoet ben ik naar de Whiskey Falls gegaan. Een halfuurtje rijden naar een parkeerplaats waarvandaan ik een wandeling van ongeveer 1.5 uur gemaakt heb naar de waterval en weer terug. Een bossige omgeving langs een stroompje. Onderweg kwam ik ontzettend veel kleine hagedisjes tegen en een vlinder die ik eerder in het museum in SF had gezien. Grappig! Maar, als klapper op de vuurpijl, stond er op de terug weg ineens midden op het pad een hert voor m’n neus! Zie foto's.
Maar goed, voordat ik verder ga vanaf dit punt, even terug naar een week eerder, want daar waren we gebleven. Ik ben vorige week bij Real Oakland gegaan, een voetbalteam in El Cerito. Nerissa zat bij een team en vroeg of het me leuk leek. Ik zag dat wel zitten, ik mis toch een beetje het teamsporten. Dus voor 35 dollar voetbalschoenen aangeschaft en klaar om te knallen. Elke woensdag is er een wedstrijd. Het is allemaal heel relaxed en laag drempelig. De wedstrijden zijn zeg maar 5 tegen 5 met mini goaltjes zonder keeper op een half veld. We zitten in een pool met allemaal beginnende teams. Het ging best goed! Het veld was wel vrij slecht dus ik had na het voetballen zere enkels, maar de volgende dag vooral veel spierpijn. Als ik met mijn benen over elkaar wilde gaan zitten moest ik m’n been optillen met m’n handen. Haha! Belachelijk, het zag er niet uit. Aankomende woensdag is er weer een wedstrijd dus ik hoop dat ik dan weer mee kan doen!
Vrijdag van die week hebben we een aantal voorbereidingen voor het feest van zaterdag gedaan. Dit was een feest bij ons thuis voor verschillende gelegenheden waaronder mijn verjaardag, Nerissa’s verjaardag, iemand anders z’n verjaardag, 4 Juli, afscheid (omdat Nerissa naar Brazilie gaat), nou ja, je begrijpt wel, gewoon van alles en nog wat. Het begon smiddags met een BBQ en ging door tot savonds laat. We hebben het huis versiert en ik heb mijn 'Hartelijk Gefeliciteerd' slinger natuurlijk opgehangen! Ik had ook een aantal mensen van de LHS uitgenodigd. Het was erg gezellig en ik heb er weer wat nieuwe spelletjes bijgeleerd. Er was ook een 'Pinjada', iets typisch Amerikaans. Het is een van karton gemaakt beest gevuld met snoep waar je geblinddoekt met een stok omstebeurt tegenaan moet slaan. De gene die uiteindelijk de boel kapot slaat 'wint'. Dit is iets wat iedere Amerikaan veelvuldig in zijn/haar jeugd gedaan heeft. Ik vind het maar een raar spel. Een aantal foto’s hieronder voor een impressie. De volgende ochtend troffen we echter een grote bende aan dus hebben we na het ontbijt vooral schoongemaakt :).
Omdat afgelopen vrijdag Nerissa’s laatste dag was (voor ze vertrok naar Brazilie) hebben we een paella diner party voor haar georganiseerd met een aantal van haar vrienden. Paella moest volgens haar met konijn gemaakt worden dus ik heb voor het eerst in mijn leven konijn gegeten. Ik heb er maar niet teveel bij nagedacht. De paella was goed gelukt en het was erg gezellig. Ik heb nog een klein kadootje van haar gekregen omdat ze weg ging, leuk he! Ook heb ik ondertussen een verblijfplek voor de laatste week aangezien de persoon van wie ik nu de kamer huur net iets eerder terug is dan ik weg ga. Een meisje die ik nu een paar keer ontmoet heb via Nerissa (ze was ook bij het diner) bood het me aan. Dus dat is mooi. We zijn na het diner nog met haar naar een of ander concert geweest. Ze ging alleen en vroeg of ik en Nerissa ook mee wilden dus ik dacht ach waarom niet he. Het was een concert met lokale artiesten, tenminste dat denk ik. Wat een grap dat concert! Het komt er eigenlijk op neer dat we de avond naar een gitaarspeler/zanger in z'n ondergoed hebben gekeken. Deze kerel had gewoon letterlijk alleen zijn bokser aan en een raar masker op. haha! Hilarish! nou ja in mijn ogen dan natuurlijk, de meeste mensen daar waren natuurlijk fan. In ieder geval een ervaring die anders nooit gehad zou hebben.
Zaterdag heb ik na een fietstocht met Nerissa en Andre even m’n Maaike-tijd gepakt. Die had ik wel even nodig na twee volle weken ;). Zondag heb ik geholpen met het verhuizen van Nerissa’s spul waarna we haar uitgezwaaid hebben. Over een week komt een nieuwe huisgenoot, dus ik ben benieuwd. Ik heb nog iets langer dan een maandje te gaan hier maar ik kijk toch al wel uit naar de vakantie met Sven.
Nou, ik dat was het voor de afgelopen twee weken, ik hoop dat het niet te lang is geworden.
Liefs!
Maaike
